Ga naar de inhoud
Als het over kwaliteit in dyslexiezorg gaat

NIEUWSBERICHTEN

Hoe dient een zorgaanbieder om te gaan met het opstellen van de dyslexieverklaring indien er geen achterstand en/of didactische resistentie kan worden aangetoond op spelling?

Voor het stellen van de diagnose dyslexie worden, conform de Brede vakinhoudelijke richtlijn dyslexie, de volgende criteria gehanteerd:

  1. Ernst: Het niveau van technisch lezen van losse woorden en/of basisspelling behoort tot de laagste 10% van de leeftijdsgerelateerde normpopulatie.
  2. Hardnekkigheid: De problematiek is langdurig en resistent.
  3. Exclusiviteit: Er spelen specifieke problemen met technisch lezen en/of spellen en alternatieve verklaringen kunnen worden uitgesloten.

Dat betekent dat als er bij een client ernstig, hardnekkig en exclusief/specifiek leesprobleem wordt vastgesteld de diagnose dyslexie gesteld kan worden. Oók wanneer de achterstand en/of didactische resistentie op spelling onvoldoende onderbouwd kan worden, blijft de diagnose dyslexie, zonder specificatie in de diagnose en naamgeving van de verklaring. Deze diagnose dient dus niet gespecificeerd te worden naar lezen (Dyslexie-Lezen). Bij dyslexie gaat het immers om lees- en/of spellingproblemen. Let wel: als er alleen spellingproblemen zijn en de technisch leesvaardigheid ontwikkelt zich (boven)gemiddeld, dan wordt dit als een atypisch beeld voor dyslexie gezien (FAQ: Is er een discrepantie tussen de richtlijn en het PDDB 3.0 in de rol van spellingproblemen bij het stellen van de diagnose dyslexie?).

Er zou dus geen diagnose Dyslexie-Lezen gehanteerd moeten worden: de diagnose is in dat geval dyslexie. In de dyslexieverklaring wordt een nadere specificatie gegeven van de ondersteuningsbehoefte (lezen, spellen of allebei). In deel B van de dyslexieverklaring kunnen op basis van deze ondersteuningsbehoefte zowel voorzieningen en aanpassingen benoemd worden die te maken hebben met lezen, als met spelling, ook wanneer achterstand en hardnekkigheid alleen bij lezen wordt aangetoond en de hardnekkigheid bij spelling nog niet eenduidig is.

Als de cliënt niet alleen een dyslexieverklaring krijgt, maar ook een dyslexiebehandeling volgt, kan na afloop van de behandeling deel B van de verklaring verder verfijnd worden, aansluitend bij de behoeften van de cliënt.

Back to top