Even voorstellen: Yony Smulders, nieuw lid raad van bestuur

Op 1 oktober jl. is Yony Smulders benoemd als lid van de raad van bestuur van het NKD. Het NKD is bijzonder blij dat de raad van bestuur nu weer op volle sterkte is. Wat doet Yony in het dagelijks leven, welke kennis en ervaring neemt zij mee en wat is haar eerste indruk van haar nieuwe rol?

Wat doe je in het dagelijks leven?

‘Sinds een jaar ben ik directeur-bestuurder van samenwerkingsverband VO Helmond-Peelland. Ik ben groot voorvechtster van inclusief onderwijs en zet me daar ook bij het samenwerkingsverband voor in. Zo zijn we bezig om de basisondersteuning op te rekken, die elke VO-school in ons samenwerkingsverband moet kunnen bieden. Dus ook als een leerling bijvoorbeeld een ondersteuningsbehoefte heeft op het gebied van dyslexie, is het belangrijk dat de school daar zélf handen en voeten aan kan geven. Dat is overigens niet makkelijk. Ik vind dat een heel boeiend vraagstuk.
Als zelfstandig ondernemer heb ik mij de afgelopen jaren intensief ontwikkeld op het gebied van persoonlijk leiderschap, strategische organisatieontwikkeling, cultuurverandering en menselijke verbinding.’

Vind je, als voorvechtster van inclusief onderwijs, dat alle kinderen naar een reguliere school moeten kunnen?  

‘In mijn beleving zullen er altijd kinderen zijn die een vorm van speciaal onderwijs nodig hebben. Maar voor mij is het belangrijk om samen te kijken hoe we het systeem zo kunnen inrichten dat kinderen ook gewoon naar een reguliere school kunnen. Thuisnabij, met hun eigen vriendjes en vriendinnetjes. Daarvoor moeten we niet alleen kijken naar wat het kind nodig heeft, maar ook naar wat de school nodig heeft om het kind goed te ondersteunen. Je ziet op scholen heel veel kundige mensen, die echt welwillend zijn. Maar hebben zij ook de juiste handvatten om de ondersteuning te bieden die nodig is? Met dat soort strategische vraagstukken houd ik me bezig bij het samenwerkingsverband, dat vind ik enorm interessant.’

Welke affiniteit heb je met de dyslexiezorg?  

‘In opdracht van Mentaal Beter, een organisatie die zowel basis-GGZ als specialistische GGZ-biedt, heb ik Opdidakt, aanbieder van onder meer dyslexiezorg, geïntegreerd in de structuur en cultuur van de organisatie. Hierbij was het belangrijk dat Opdidakt haar eigen identiteit behield. Ik had hier ook het kwaliteitsteam onder mijn hoede waar een aantal fantastische medewerkers in zat. Zij waren inhoudelijk enorm sterk en hebben me veel geleerd over de wereld van de dyslexiezorg.’

Wat wordt jouw rol in de raad van bestuur van het NKD? 

‘Ik krijg in ieder geval strategie en bedrijfsvoering in mijn portefeuille. In mijn loopbaan heb ik meerdere directie- en bestuurdersfuncties vervuld, waarbij ik eveneens verantwoordelijk was voor deze aandachtsgebieden. Ik vind het fijn om te zorgen voor een gezonde bedrijfsvoering en voor processen die op orde zijn. Hoe de rolverdeling binnen de raad van bestuur er verder uitziet, gaan we nog verder uitwerken. Los van de uiteindelijke rolverdeling, zie ik erg uit naar de samenwerking in de raad van bestuur. Het lijkt me heerlijk om in deze samenstelling aan de slag te gaan.’

Wat is je eerste indruk van het NKD? 

‘Begin oktober heb ik deelgenomen aan de NKD-beleidsdag, waarbij de raad van bestuur, de raad van toezicht, het managementteam, de WARD en een aantal commissieleden aanwezig waren. Dat was heel interessant. We hebben onder andere samen gewerkt aan het activiteitenplan 2026. Ik vond het mooi om te zien hoeveel kennis de aanwezigen hadden en hoeveel waardering er was voor elkaar en elkaars inbreng. Hoewel het een behoorlijk intensieve dag was, ben ik er met veel energie weggegaan.’

Je hebt een persoonlijk motto: ‘Ik geef je vleugels, maar je mag zelf (leren) vliegen. Zorg dat je een fantastische vlucht hebt.’ Wat zegt dit motto over jou?  

‘Kinderen zijn echt de rode draad in mijn leven. Ik geef kinderen graag de ruimte om de wereld zelf te ontdekken. Tegelijkertijd doe ik aanspraak op hun eigen kracht en hun eigen kunnen, waardoor ze weten en voelen dat ze het zelf kunnen.’

Je wilt voor anderen een stabiel, evenwichtig en gelukkig klimaat creëren. Wat bedoel je daarmee? 

‘Ik ben al mijn hele leven betrokken bij doelgroepen die een grote ondersteunings- of opvoedvraag hebben. Dat trekt me aan en raakt mij. Ik heb zelf twee kinderen, maar er zijn ook andere kinderen die al jaren bij mij over de vloer komen, zij zijn als familie voor me. Vroeger hebben er ook verschillende kinderen bij mij gewoond, in periodes van crises. Bij beschadigde kinderen duurt het jaren voordat ze weer iemand durven te vertrouwen. Om daar een rol in te kunnen spelen, is aan de ene kant lastig, maar ook heel mooi en fijn. Het komt misschien een beetje voort uit mijn geloofsovertuiging maar ook uit het besef dat iedereen iemand nodig heeft in het leven die jou een stukje vertrouwen geeft en op wie je kunt terugvallen. Ik neem die rol niet alleen bij kinderen, maar ook bij mijn vriendinnen, familie en andere mensen om me heen.’